#ikwileenhuis #wooncrisis

Geef ook een gezicht aan de mensen die hun verhaal niet kunnen vertellen.

Het is zo. Er is een wooncrisis. Het nijpend tekort aan betaalbare woningen raakt heel veel mensen in onze samenleving. En ik begrijp en ondersteun de actie van de Woonbond en bestuurders van woningcorporaties die mensen oproepen hun verhaal te doen. Dit om de wooncrisis een gezicht te geven en oplossingen af te dwingen. Ook bij KWH is onze ervaring dat één verhaal soms krachtiger is dan een rapport vol cijfers. Doen dus! Vertel massaal je verhaal op www.wooncrisis.nl 

Toch blijft er bij mij iets knagen: ondanks deze oproep blijft er ook een grote groep onder de radar. De mensen die niet in staat zijn zelf hun verhaal te doen. De schrijnende groep daklozen, vaak met een GGZ-problematiek. Als zij het zelf even niet kunnen, moeten wíj dan niet hun verhaal vertellen en ze een stem geven?

Iedereen kent wel iemand. Ik ken ook iemand die het prima voor elkaar had: warm gezin, mooi huis, auto voor de deur en leuke vakanties. Ogenschijnlijk geluk dat blijkbaar een keerzijde kende van depressie en een complexe persoonlijkheidsstoornis. En als je het dan niet meer volhoudt, loopt alles hard van je weg. Partner. Kinderen. Aanmaningen belanden ongeopend op de grote stapel en voor je het weet, sta je op straat en slaap je in een auto.

Het zijn schrijnende verhalen van mensen die vastlopen in de systemen van wonen én zorg. Ze komen in aanmerking voor acht weken crisisopvang. Daarna volgt de dagbehandeling, maar die vereist … een vast adres! Ze krijgen voorrang bij de toewijzing van een woning, maar blijven dakloos. Want er zijn geen plekken in de tussenvoorzieningen. Geen alternatieve of tijdelijke woonvormen. Dan voel je de urgentie, de machteloosheid en maatschappelijke impact van het tekort aan woonvoorzieningen. Initiatieven als ‘housing first’ zijn daarom van een onbeschrijfelijk belang. KWH beheert geen woningen. Heeft geen rol in de beschikbaarheid van woningen. Wel ben ik een bestuurder in het domein wonen. En ik maak mij, net als onze leden, zorgen over de giftige cocktail op de woningmarkt. Ik zie een opeenstapeling van opgaven voor woningcorporaties, die de grondwettelijke taak op wonen zo niet kunnen waarmaken. Een rijksoverheid die miljarden euro’s uit de sector blijft trekken. Gemeenten die onvoldoende grond beschikbaar stellen om te kunnen bouwen. Stijgende bouwkosten. Maar ik zie vooral mensen, die jij en ik kennen, die niet verder kunnen in het leven. Dus ja, vertel je verhaal via #ikwileenhuis op www.wooncrisis.nl en vertel alle verhalen, ook die van de mensen die het even zelf niet kunnen vertellen.

Ook interessant